Voor CD&V en N-VA is het nu duidelijk: de Franstalige bevolking moet verzwakt worden

Tja, dat is dus mijn Nederlandstalige post van het jaar – min of meer. Ik doe dat van tijd to tijd om mijn Nederlandstalige schrijfvaardigheid te testen. Dit keer toch gaat het over een echt ernstige zaak.

Ik wil eerst zeer duidelijk zijn: ik heb regelmatige onenigheden met Vlaamse vrienden over ideologische verschillen tussen het Zuid en het Noorden van ons land. Dit keer gaat het daarover niet. Gisterenavond was ik (waarschijnlijk voor de eerste keer) akkoord met Open VLD Gezondheidsminister de Block die had aan een groep experten een rapport gevraagd over de demografische behoeften van de verschillende gemeenschappen in termijn van artsen en dentisten voor de komende jaren. Die waren geen « Franstalige » of « Vlaamse » experten, en de cijfers waarmee ze kwamen waren geen verassing: dat de verdeling tussen de gemeenschappen 57/43% waren schijnt normaal, rekening houdend van de bevolking en haar dichtheid. Met die cijfers hadden we een goede idee van wat zou nodig zijn om te verzekeren dat een mens (Franstalig of Nederlandstalig) krijg gelijkaardige kansen om zorgen van dezelfde kwaliteit te krijgen, in Gent, Torhout, Beveren, Schaerbeek, Woluwe, Namen of Charleroi…

Het gaat zelf niet over Vlaamse of Waalse of Franse geld. Een Gentenaar die ziek wordt in Namen betaald de Waalse dokter met « Vlaamse » sociale zekerheidsgeld, en de Luikenaar die zijn been breekt aan de kust zal Vlaamse zorgen krijgen die zullen terugbetaald worden door « Waalse » mutualiteiten… Het gaat over het feit dat de Luikenaar in De Panne krijgt dezelfde kans tijdelijke zorgen te krijgen als de Gentenaar in Namen…

Maar nee. Dat was te veel voor de N-VA en de CD&V. Voor die mensen schijnt het normaal een structureel verschil in de zorgen aanbod tussen de twee gemeenschappen te bouwen. De quotas voor RIZIV nummers zullen niet 57/43 worden, maar 60/40. Dat betekent dat iemand die ziek word en wil (in Brussel) of moet (in Wallonië) zorgen in het Frans krijgen, heeft minder kansen een dokter of een tandarts op tijd te vinden  dan als hij die in het Nederlands (of in Vlaanderen) wil. Ik zie weinig economische interesse – uitgezonderd dat in Brussel Vlaamse dokters zullen meer werk (en dus honoraria) krijgen. Maar, aangezien de drukte op de dokters in de hoofdstad, denk ik niet dat er bestaan veel dokters die meer patiënten willen ontvangen.

Dus wat wordt dan de boodschap: het is normaal dat een deel van de bevolking van ons land, dank zijn gemeenschap meer risico loopt geen tijdelijke zorgen te kunnen krijgen in geval van nood dan de leden van de andere deel van de bevolking. Dat betekend bewust beslissen om een deel van de bevolking verzwakken door hen de toegang aan de nodige zorgen te weigeren ten aanzicht van de andere deel van die bevolking

Volgens mij gaat het hier om de verzwakking (en extreem het mogelijke uitmoorden) van mensen op basis van hun culturele karakteristieken…

Ik ben meer dan zeker dan de meeste Vlamingen willen dat niet. De Gezondheidsminister wilde het ook niet, maar de N-VA en de CD&V willen het wel, en het slechtste (voor de Franstalige) is dat onze enige vertegenwoordigers in die regering zwijgen – in alle talen – zodanig dat de Antwerpse guru spreekt.

Publié par

Dominique Foucart

Enseignant (Sciences Economiques, Sciences Humaines, Langues Modernes) dans l'enseignement secondaire général et technologique. Curieux de tout, avec souvent une opinion assez tranchée, mais amoureux des débats (surtout lorsque je pense avoir raison...), et conscient de la vanité d'avoir raison.

Laisser un commentaire

Votre adresse de messagerie ne sera pas publiée. Les champs obligatoires sont indiqués avec *